21 lutego obchodzony jest na całym świecie Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego. To wyjątkowe święto zostało ustanowione przez UNESCO,by podkreślić
różnorodność językową i kulturową świata, a także zwrócić uwagę na języki zagrożone oraz ginące. Upamiętnia ono pięciu studentów z uniwersytetu w Dhace w Bangladeszu , którzy w 1952 roku zginęli podczas demonstracji, w której domagano się nadania językowi bengalskiemu statusu języka urzędowego. U nas nie kojarzy się ono z tak dramatycznymi wydarzeniami, ale przecież wiemy z historii, że w przeszłości Polacy nie zawsze mogli swobodnie posługiwać się mową ojczystą.
Święto ma służyć promocji języka ojczystego oraz uświadomieniu społeczeństwu jak ważne jest prawidłowe posługiwanie się językiem ojczystym w życiu codziennym. To dobra chwila, by pomyśleć, czy na pewno musimy używać wyrazów zapożyczonych , czy ogromny problem sprawi nam powiedzenie „przepraszam” zamiast wszechobecnego „sorry”, „w porządku” zamiast „OK”?
Warto też zwrócić uwagę na to , że należy używać w piśmie polskie znaki diakrytyczne, które są jedną z najbardziej charakterystycznych cech naszego języka. Jak wyglądają nasze SMS, e-maile? To tam najczęściej umykają nam wszelkie ogonki i kreseczki. Językoznawcy twierdzą, że Polacy nie dbają o czystość języka. A my…?
21 lutego w naszej szkole nauczyciele poloniści omówili z uczniami współczesne zagrożenia dla języka polskiego. Przeprowadzili lekcje „W służbie Jej Królewskiej Mości-Językowej Poprawności”. Wspólnie z uczniami przygotowali plakaty promujące piękno i znaczenie języka polskiego w życiu codziennym . Ponadto polonistki: Agnieszka Kałużna-Michalak i Gabriela Adriańczyk na korytarzu szkolnym przygotowały wystawę tematyczną upamiętniającą to święto oraz przeprowadziły akcję: „Czytanie na dywanie”, która przybliżyła historię języka polskiego, sylwetki pierwszych twórców literatury oraz „Mój język świadczy
o mnie”, promującą poprawne wyrażanie myśli w mowie i piśmie.
Wszystkie te wspólne działania nauczycieli miały na celu uświadomienie młodemu pokoleniu, że język ojczysty, to nie tylko poprawne wyrażanie własnych myśli, to przede wszystkim skarbnica naszej kultury dziedzictwa narodowego.

Autorki tekstu: Gabriela Adryańczyk i Agnieszka Kałużna-Michalak.